پنجشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۴
حبیب مهرزاد – اندیشهٔ نو: اتحادیهٔ جهانی کارگران صنایع غذایی، کشاورزی، هتلداری و مشاغل وابسته (IUF) روز پنجشنبه ۱۵ ژانویه (۲۵ دی) با انتشار یادداشتی در وبگاه این اتحادیه با مبارزهٔ جاری مردم ایران ابراز همبستگی و کشتار معترضان بهدست نیروهای انتظامی و نظامی و امنیتی را محکوم کرد.
این اتحادیه در سال ۱۹۲۰ پایهگذاری شد و تا سال ۱۹۵۰ فقط شامل اتحادیههای صنفی و سندیکاهای اروپایی بود. ولی بعد از آن عضویت در آن بهسرعت به سراسر جهان گسترش یافت. این اتحادیهٔ جهانی در سال ۲۰۱۹ متشکل از ۴۲۲ سازمان عضو در ۱۲۷ کشور بود که بیش از ۱۰میلیون کارگر را نمایندگی میکردند.
این اتحادیه نمایندهٔ کارگران و کارکنان شاغل در کشاورزی، تهیه و تولید غذا و نوشیدنی، هتلها، رستورانها و خدمات پذیرایی، و فراوری تنباکو است. محل دفتر مرکزی بینالمللی آییواِف (IUF) در ژنو، سوئیس است. این اتحادیه سازمانهای منطقهیی خودمختار در آفریقا، آسیا/اقیانوسیه، کارائیب، اروپا، و آمریکای لاتین دارد.
ترجمهٔ فارسی متن کامل اعلام همبستگی این اتحادیه را در ادامه میخوانید.
دولت ایران در واکنش به اعتراضهای تودهیی سراسری، که از اواخر دسامبر شدت گرفته است، سرکوب خشونتآمیز را دوچندان کرده است. با وجود قطع ارتباطات موبایل و شبکهٔ اینترنت، خبر داریم که قتلعام تمامعیاری در جریان است. ویدئوها و شواهد دیگر نشان میدهد که هزاران معترض، از هر سن و زمینهٔ اجتماعی، در خیابانها بهدست پلیس و نیروهای امنیتی به قتل رسیدهاند. عدهٔ بسیار زیادی از شهروندان نیز بازداشت شده و در انتظار اعدام قضاییاند.
طبق معمول، رژیم [ایران] نمیتواند بین مخالفت و اغتشاش تمایز قائل شود. رئیسجمهور پزشکیان در دسامبر آشکارا اعتراف کرد که دولت راهحلی برای بحران موجود ندارد. او از درخواست «گفتوگو» حالا به محکوم کردن معترضان بهعنوان «تروریست» رسیده و خشونت دولتی را بهطور ضمنی تأیید کرده است.
توسل به زور و سرکوب تا کنون به این رژیم امکان داده است که موجهای قبلی اعتراض را پشت سر بگذارد. [این رژیم] غیر از گلوله چیزی برای ارائه دادن به جمعیت کشور ندارد که در فاجعهای اجتماعی و زیستمحیطی گرفتار شدهاند که بهسرعت وخیمتر میشود.
در این مرحله نمیتوانیم بگوییم که آیا رژیم در آستانهٔ فروپاشی است، یا چگونه ممکن است از هم بپاشد، و چه چیزی ممکن است از این فرایند متشنج بیرون بیاید. در بحبوحهٔ تهدیدهای مداخلهٔ نظامی [از خارج] و مانورهای مخفیانه بر سر تاجوتخت شاهی سابق که سالهاست برچیده شده، جنبش سندیکایی کارگری باید برای همبستگی با نیروهای جامعهٔ مدنی ایران بسیج شود که برای تحقق حقوق دموکراتیک و مدنی مبارزه میکنند. از آن جملهاند بسیاری از فعالان شجاع کارگری که دههها برای داشتن سندیکاهای کارگری مستقل و احقاق حقوق و کرامت کارگران در ایران مبارزه کردهاند و همچنان مبارزه میکنند. این فعالان چالش دموکراتیک مداومی برای رژیم بودهاند و بسیاری از آنها بهخاطر متعهد بودن متحمل هزینهٔ سنگینی شدهاند. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، آنها برای بقا میجنگند و ما باید در کنارشان باشیم. آنها جزو تضمینکنندگان اصلی ایران دموکراتیک هستند.
اقدام نظامی دموکراسی به ایران نمیآورد. همبستگی مستلزم آن است که ما با اقدام نظامی [از خارج] مخالفت کنیم، ضمن آنکه خواستار توقف فوری خشونتهای حکومتی هستیم. اتحادیهها علاوه بر اقدامات دیگری که میکنند میتوانند دولتها و سازمانهای بیندولتی را زیر فشار بگذارند تا از طریق کانالهای ارتباطی متعدد، خاموشی و سکوت اطلاعرسانی را بشکنند. صدای جامعهٔ مدنی دموکراتیک ایران باید شنیده شود. آنها هستند که باید آیندهٔ دموکراسی در ایران را تعیین کنند، نه قدرت نظامی یا محافل مخفیانهٔ حکومتهای اقتدارگرا.
اتحادیهٔ جهانی کارگران صنایع غذایی، کشاورزی، هتلداری و مشاغل وابسته (IUF) با مردم شجاع ایران ابراز همبستگی میکند که برای حق کرامت، آزادی بیان، و تشکل، از جمله حق تجمع و سازماندهی آزادانهٔ کارگران و بسیج جمعی برای مزد بهتر، شرایط کاری بهتر، و تأمین و حفاظت اجتماعی مبارزه میکنند.