نیکلاس مادورو (راست)، رئیسجمهور ربودهشدهٔ ونزوئلا، و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا
شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴
امید مجد – اندیشهٔ نو: دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ساعت ۱۱ صبح روز شنبه ۱۳ دی به وقت محلی در مصاحبهای با شبکهٔ فاکس نیوز از محل اقامتش در مارالاگو در فلوریدای آمریکا اعتراف کرد که در ساعتهای اولیهٔ صبح شنبه نیروهای آمریکایی وارد اقامتگاه نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، و همسرش سیلیا فلورس شدند و آنها ربودند که به نیویورک ببرند.
به گفتهٔ ترامپ، «او در خانهای بود که بیشتر شبیه قلعه بود تا خانه. درهای فولادی داشت. اتاق امنی داشت، با فولاد محکم در تمام اطرافش. نتوانست در آن اتاق را ببندد. او سعی داشت وارد اتاق شود، اما [نیروهای ما] بهقدری سریع غافلگیرش کردند که نتوانست وارد شود.»
او در ادامه گفت: «ما آماده بودیم. ما مشعلهای [بُرش] بزرگی داشتیم و همهچیز دیگری که برای بریدن آن فولاد لازم بود داشتیم. ولی نیازی نبود. او به آن بخش از خانه نرسید.»
ترامپ همچنین اعتراف کرد که ارتش آمریکا «چهار روز پیش» قصد داشت به ونزوئلا حمله کند، اما بهعلت هوای نامساعد این اقدام مسلحانه به تعویق افتاد.
او گفت: «[برای انجام عملیات] هوا باید خیلی خوب باشد. و [این بار] هوا عالی بود. هوای خیلی خوبی داشتیم. چند ابر بیشتر از آنچه انتظار داشتیم. همهچیز خوب بود. چهار روز صبر کردیم. قرار بود چهار روز پیش این کار را کنیم، سه روز پیش، دو روز پیش. و ناگهان فرصت فراهم شد و گفتیم برویم. و به شما بگویم، واقعاً فوقالعاده بود.»
ترامپ اعلام کرد که رئیسجمهور مادورو و همسرش پس از حملهٔ آمریکا به شهر کاراکاس، پایتخت، و ایالتهای میراندا، لا گوایرا، و آراگوا، به «خارج از کشور» برده شدند. پاملا باندی، دادستان کل آمریکا، گفت که آنها «بهزودی با تمام قدرت عدالت آمریکا در خاک آمریکا و دادگاههای آمریکا روبهرو خواهند شد.»
باندی گفت: «نیکلاس مادورو به توطئهٔ تروریستم در مواد مخدر، توطئه برای واردات کوکائین، داشتن مسلسل و دستگاههای مخرّب علیه ایالات متحد آمریکا متهم شده است»، و اشاره کرد که هم رهبر ونزوئلا و هم بانوی اول آن کشور در حوزهٔ جنوبی دادگستری نیویورک متهم به این ارتکاب جرمها شدهاند.
دولت ونزوئلا روز شنبه، پس از نخستین حملهٔ هوایی آمریکا به کاراکاس، بیانیهای صادر کرد که در آن آمده است: «این اقدام نقض آشکار منشور سازمان ملل متحد، بهویژه مواد ۱ و ۲ آن است که احترام به حق حاکمیت، برابری قانونی کشورها، و منع استفاده از زور را تضمین میکند. چنین تجاوزی صلح و ثبات بینالمللی را بهویژه در آمریکای لاتین و کارائیب تهدید میکند و جان میلیونها نفر را به خطر میاندازد.»