یکشنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۴
روز یکشنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۴ عدهای از اعضا و دوستداران کانون صنفی معلمان بر سر مزار سه دانشجویی که در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ در دانشگاه تهران با هجوم نیروهای نظامی به دانشگاه جان باختند حضور یافتند.
از ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲، وقتی سه دانشجوی دانشگاه تهران به نامهای احمد قندچی (از جبههٔ ملی)، مهدی شریعترضوی و مصطفی بزرگنیا (هر دو تودهای) در اعتراض به سرکوب پلیس شاهنشاهی بعد از کودتای آمریکایی-انگلیسی ۲۸ مرداد ۳۲ جان باختند، دانشگاه به یکی از سنگرهای اصلی و همیشگی مبارزه با استبداد در هر دو رژیم شاهنشاهی و اسلامی تبدیل شد.
در این مبارزه، همیشه دانشجویان بهخاطر بیان حقیقت، ایستادگی در برابر ظلم، و خواست آزادی و عدالت اجتماعی با تهدید، اخراج، محرومیت از حق تحصیل، بازداشت، و حتی خطر مرگ روبهرو بودهاند.
در همهٔ این سالها، در هر دو رژیم استبدادی، دانشجویان همواره ثابت کردهاند که روح پرسشگری و ایستادگی هنوز در دانشگاه زنده است. نسل امروز دانشجویان نیز نقش بزرگی در پاسداری از جنبش آزادیخواهانهٔ مردم ایران بازی کرده است.
همین حالا شمار زیادی از دانشجویان یا محروم از تحصیلاند یا بهخاطر فشارها مهاجرت کردهاند، یا در حبس و زنداناند. احسان فریدی، امیرحسین مرادی، علی یونسی، وحید بنیعامریان، میلان خواجهای، حمید بیدار، و فهیمه سلطانی شماری از همین دانشجویاناند.
به مناسبت ۱۶ آذر، روز دانشجو، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه نیز اعلامیهای منتشر کرد.
به مناسبت ۱۶ آذر، روز دانشجو، نماد ایستادگی، آگاهی و مقاومت
۱۶ آذر، روز دانشجو، نماد ایستادگی، آگاهی و مقاومت جنبش دانشجویی از دههٔ ۳۰ تا امروز، و نماد مبارزهٔ ضدّاستبدادی، ضدّسلطهطلبی، و ضدّاستعمار است.
جنبش مستقل و مبارز دانشجویی همواره در صف مقدم مبارزه با استبداد، تبعیض، و نابرابری ایستاده است. این روز، نهفقط روز دانشجویان، بلکه روز همبستگی همهٔ نیروهای آزادیخواه و عدالتطلب است، روزی که صدای کارگر و دانشجو در هم میآمیزد و پژواک آن نویدبخش آیندهای رها از ستم و استثمار است.
واقعیت این است که بخش عظیمی از دانشجویان خود یا کارگرند یا متعلق به خانوادههای کارگریاند. مشکلات و سختیهای کارگران، از جمله مزدهای زیر خط فقر، گرانی، و تورم نجومی، بیکاری و بیتأمینی، و سرکوب و اذیت و آزار نهادهای امنیتی درد مشترک کلیت طبقهٔ کارگر و فرزندان کارگران از جمله در میان خیل عظیم دانشجویان است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از ابتدای بازگشایی تاکنون همواره از حمایت دانشجویان آگاه و پیشرو در دانشگاههای تهران و دیگر شهرها برخوردار بوده است و خود را نیز همواره در کنار دانشجویان عزیز و جنبش مستقل و آزادیخواه و برابریطلب دانشجویی دانسته است. سندیکا بهخوبی میداند که این همسرنوشتی تصادفی نیست. مقاومت و مبارزه با ساختارهایی که انسان را به ابزار سودآوری و فساد و تبعیض بدل کردهاند، ساختارهایی که با سرکوب، زندان، بیکاری و فقر میکوشند صدای اعتراض را خاموش کنند، کارگران، معلمان، پرستاران، دانشجویان، و همهٔ زحمتکشان را در کنار هم قرار میدهد.
در ۱۶ آذر، همصدا با جنبش دانشجویی، خواهان آزادی بیقید و شرط همهٔ دانشجویان زندانی و کلیهٔ فعالان کارگری، معلمی، و مدنی هستیم که تنها به جرم دفاع از حقوق اولیهٔ خودشان و مردم محروم در بندند. همچنین، ما خواهان لغو فوری مجازات اعدام هستیم. جامعهای که بهجای پاسخ به مطالبات برحق مردم به زندان و طناب دار متوسل میشود راهی جز تباهی نمیپیماید.
اتحاد کارگر و دانشجو، اتحاد همهٔ اقشار تحت ستم و برابریطلب، میتواند در برابر سرکوب ایستادگی کند و برای ساختن جهانی انسانیتر، آزادتر، و عادلانهتر گامهای مؤثرتری بردارد. همانطور که همواره گفتهایم، چارهٔ کارگران و کلیهٔ زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.
۱۶ آذر بار دیگر فرصتی است برای تجدید عهد با آرمانهای آزادی، برابری، و کرامت انسانی و یادآوری دوبارهٔ ضرورت نگاه به ریشهها، ضرورت تکیه بر نیروی جمعی خود، ضرورت تشکلیابی، و امید بستن به خود- نه به هیچ حکومت و ابزارهای حکومتی، چه داخلی و چه خارجی.
زنده باد همبستگی کارگر و دانشجو
زنده باد ۱۶ آذر، روز دانشجو – روز مقاومت و آگاهی
به امید برقراری عدالت و صلح در سراسر جهان
چارهٔ کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است
همچنین، به گزارش اتحادیهٔ آزاد کارگران ایران، روز یکشنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۴ عدهای از اعضا و دوستداران کانون صنفی معلمان بر سر مزار سه دانشجویی که در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ در دانشگاه تهران با هجوم نیروهای نظامی به دانشگاه جان باختند حضور یافتند.
