زندهیاد علی اسحاق، فعال کارگری و جنبش چپ ایران
جمعه ۱۴ آذر ۱۴۰۴
جنبش کارگری ایران یکی از عناصر کلیدی و دوست داشتنیاش را از دست داد.
روز ۱۳ آذر علی اسحاق (علی خیاط) در حین عمل جراحی معده در بیمارستان امام علی کرج بر اثر ایست قلبی جانش را از دست داد.
علی اسحاق متولد ۱۳۲۸ در خانی آباد تهران بود که بعد از انقلاب به سازمان چریکهای فدایی خلق پیوست و در دوران بعد از قیام در تیم زندهیاد زهرا بهکیش و همرزم ایشان بود که در سال ۱۳۶۲ دستگیر شد و تا سال ۱۳۸۲ در زندان و تبعید به سر برد. در دههٔ هشتاد، با شروع رشد جنبش کارگری، بهخاطر تجربیات کارگریاش فعالیتش را در این عرصه شروع کرد و در ساختن کانون مدافعان حقوق کارگر نقش برجستهای داشت. یاران در کانون او را معلم مبارزاتی خودشان میدانستند.
تجربیات غنی عمو علی در عرصهٔ کارگری بهویژه از جایگاه خصلتهای کارگری و شناخت از فرهنگ زحمتکشان و حاشیهنشینان در کانون تأثیر بسزایی داشت. فروتنی بسیار یکی از خصوصیات برجستهٔ او بود که بسیاری از مزدبگیران و دانشجویان را به این عرصهٔ مبارزاتی جذب کانون مدافعان کرد.
فرهنگ چریکی هیچگاه از دیدگاه، منش، و ارادهٔ او دور نشد و در سال ۱۳۹۸ دوباره نیروهای امنیتی او را بهخاطر ارتباط با سازمان اقلیت دستگیر کردند و سه سال در زندان بود. در زندان توانست مشت نیروهای امنیتی را باز کند که نیروهای امنیتی نتوانستد با این حربه کسی را به دام بیندازند. زندانی که برای افرادی در سن او بسیار سخت است.
ایشان پس از آزادی توانست دوباره با سن بالا بهخاطر شرایط سخت اقتصادی دوباره به کار خیاطی برگردد و هیچگاه از وضعیت و مشکلات زندگی خودش شکوهای نداشت و به دیگران کمک میکرد و بالاتر از آن امید و نیرو میداد و وظایف نهادیاش را انجام میداد.
زمزمهٔ همیشگی زیر لب او این بود:
یاران وفا یکانیکان مست شدند
در حلقهٔ زندگی واله و سرمست شدند
بودیم به یک شراب در محفل عمر
یک دور زما زودترک مست شدند
از دست دادن عمو علی را به یاران، دوستان، و جنبش مزدبگیران و عدالتخواهان تسلیت میگوییم. جایش خالی، ولی راهش پُر رهرو است.
کانون مدافعان حقوق کارگر
فیلم سخنرانی علی ثقفی در مراسم خاکسپاری زندهیاد علی اسحاق در آرامگاه بیبی سکینه کرج: