دوشنبه ۵ آبان ۱۴۰۴
آمارها فریاد میزنند: از میان ۱۶.۵ میلیون دانشآموز ایرانی، ۴۳ درصد دچار افسردگیاند.
سیستمی که قرار بود پرورش دهد، امروز فرزندان کشور را خرد میکند؛ زیر فشار امتحانات بیهدف، بیاحترامی معلمان خسته و تنبیههای تحقیرآمیز. در مدارسی که روانشناس نیست، اما تبلیغ ایدئولوژی و اجبار به حضور در مراسم حکومتی فراوان است.
در یکسو مدارس لاکچری با شهریههای ۲۰۰ میلیونی قد میکشند و در سوی دیگر، کلاسهای فرسودهی دولتی با بیش از ۴۰ دانشآموز در هر اتاق نیمهتاریک.
نظامی که عدالت آموزشی را نابود کرده، حالا به تولید افسردگی و بیسوادی ساختاری روی آورده است.
اما فاجعه فقط در مدرسه تمام نمیشود.
دانشآموز افسردهی امروز، فردای بیکار جامعه است؛ جایی که ۴۰ درصد از فارغالتحصیلان دانشگاهی شغل ندارند. امید در این چرخهی معیوب جایی ندارد؛ چرخهای که با فساد، رانت و بیمسئولیتی حاکمیت تغذیه میشود.
مدارس ایران دیگر جایی برای رشد نیستند — تبدیل شدهاند به میدان تمرین اطاعت، ترس و فرسایش روانی.