جمعه ۱۰ مهر ۱۴۰۴
باز هم «گفتاردرمانی» کارگزاران جمهوری اسلامی!؟
آ. نعمتزاده – اندیشهٔ نو: با فعال شدن بهاصطلاح سازوکار یا مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای بینالمللی، برخی نگرانیها درباره تأثیر آن بر تأمین دارو در ایران مطرح شده است، که البته تازگی ندارد. عالیه زمانی کیاسری، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس اسلامی، در واکنش به این نگرانیها گفت که تغییر خاصی در تأمین داروها مشاهده نمیشود و هیچ کمبود جدّی در این مورد وجود ندارد! ببینیم و تعریف کنیم!
با فعال شدن سازوکار ماشه از روز یکشنبه، که به موجب آن تحریمهای بینالمللی علیه ایران دوباره به اجرا در آمده است، پرسشهایی دربارهٔ تأثیر این وضع بر تولید و تأمین دارو در کشور مطرح شده است. به گزارش خبرگزاری مهر، عالیه زمانی کیاسری، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، در گفتوگو با خبرگزاری مهر در پاسخ به این نگرانیها تأکید کرده است که تا امروز این موضوع تأثیر زیادی بر وضع تأمین دارو نداشته است.
او گفته است: «با وجود فعال شدن مکانیسم ماشه، هیچ تغییر خاصی در تأمین داروها در کشور مشاهده نمیشود و وضعیت نه بدتر شده و نه تغییرات چشمگیری در این حوزه ایجاد شده است.» به گفتهٔ این نمایندهٔ مجلس اسلامی، در حال حاضر کمبود دارو در کشور جدّی نیست و تأمین دارو بهخوبی ادامه دارد!
او همچنین گفته است که سیاستهای کلان در حوزهٔ دارو به گونهای طراحی شده است که نهفقط دارو در بازار داخلی تأمین شود، بلکه کیفیت آن نیز حفظ و تجهیزات مرتبط با دارو بهروز شود. قولهایی که بارها و بارها داده شده است.
عالیه زمانی بر اهمیت نقش بیمهها نیز تأکید کرده است: «در صورتی که قیمت دارو بالا رود، بیمهها باید آن را تحت پوشش قرار دهند تا پرداختی از جیب بیماران دچار نوسان نشود.» طبق سیاستهای تعیینشده، برای بیماران یک سقف پرداختی در نظر گرفته شده است و مابقی هزینهها را بیمهها باید تأمین کنند. ببینیم و تعریف کنیم! ببینیم شرکتهای بیمه به این امریهٔ خانم نماینده وقعی خواهند گذاشت یا نه.
گفتههای امثال این نمایندهٔ مجلس به این معناست که گویا نه الآن مشکل دارو داریم و نه بهرغم شرایط پیشآمده ناشی از فعال شدن سازوکار ماشه و برگشتن تحریمهای بینالمللی زمانی احمدینژاد تأثیر منفی خاصی بر تأمین دارو در کشور خواهد داشت. این در حالی است که بارها و بارها از کمبود یا گرانی دارو، کاهش کیفیت و کماثر داروها، شامل انواع واکسنها، در کشور صحبت شده است و مردم شکایت کردهاند.
صنعت داروسازی در ایران سالهاست که دچار کمبودهای گوناگون است، از نیروی انسانی کارآمد و دلسوز گرفته تا تهیهٔ مواد اولیه و تجهیزات تولیدی. کمبودهای همیشگی و مقطعی دارو، گرانی، و صفهای جلوی داروخانهها از جمله نمودهای بارز وخامت وضع دارو در سالهای اخیر بوده است. بیماران و خانوادههای آنها مجبور میشوند به پستوهای مغازههای فروش آزاد دارو بهقیمتهای گزاف در خیابانها و پسکوچههای شهرهای بزرگ بهویژه تهران مراجعه کنند. کمبود بسیاری از داروهای حیاتی و واکسنها نیز هنوز در بازار داخلی دیده میشود.
امیدواریم که نمایندهٔ مجلس واقعیت را بگوید که «مشکلی نیست» و گفتههای او مثل خیلی از گفتههای دیگر کارگزاران جمهوری اسلامی سر فرو کردن کبکوار در برف و صِرف «گفتاردرمانی» نباشد.