ژنو، ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ [۲۶ شهریور ۱۴۰۴]
جناب مسعود پزشکیان، رئیسجمهور
جمهوری اسلامی ایران
missionofiran@gmail.com؛ iran.unog@mfa.gov.ir
آقای رئیسجمهور عزیز،
من در مقام دبیرکل اتحادیهٔ جهانی اینداستریال (IndustriALL) این نامه را به شما مینویسم که ۵۵۰ اتحادیهٔ وابسته در ۱۳۰ کشور، از جمله ایران، دارد و بیش از ۵۰میلیون کارگر را در بخشهای معدن، انرژی، و تولید نمایندگی میکند. بهعنوان دبیرکل اینداستریال از دولت ایران میخواهم که رعایت کامل حقوق بنیادین کار در کارخانهٔ شرکت آلومینیوم اراک (ایرالکو) را تضمین کند. لطفاً توجه داشته باشید که سندیکای کارگران فلزکار و مکانیک ایران (UMMI) وابسته به اتحادیهٔ جهانی اینداستریال است.
ما گزارشهای بسیار نگرانکنندهای دریافت کردهایم که ۴,۰۰۰ کارگر کارخانهٔ آلومینیوم اراک (ایرالکو) در پنجاه روز گذشته دست به اعتصاب غذا زدهاند. این اقدام شدید ناشی از موضع سازشناپذیر صاحب کارخانه است که خودداریاش از گفتوگوی جدّی با کارگران یا رسیدگی به خواستهای برحق کارگران چارهای برای کارگران جز توسل به این شکل افراطی اعتراض باقی نگذاشته است.
بدتر از آن، روز ۱۵ اوت [۲۴ مرداد]، مقامات بهجای پاسخ دادن به خواستهای برحق کارگران، سرکوب را تشدید کردند: حکم بازداشت برای پنج کارگر صادر شد و سی و یک کارگر دیگر به بر هم زدن نظم و آرامش عمومی متهم شدند. ما خواستار لغو حکم بازداشت آن پنج کارگر و بستن پروندههای حقوقی علیه سی و یک کارگر دیگر هستیم.
اتحادیهٔ جهانی اینداستریال از دولت ایران میخواهد که به خواستهای کارگران رسیدگی کند، از جمله خصوصیسازی کارخانه را لغو کنند که به نظر میآید مانع مدرنسازی کارخانه شده و به وخیمتر شدن شرایط کار، از جمله افزایش حوادث محل کار- همچون مرگ محمود داوودآبادی و جبار عبدی منجر شده است.
موضوع مهم دیگر آن است که شرکت آلومینیوم اراک (ایرالکو) به اشتغال ناپایدار (پراکندهکاری)، کوتاهمدت، و پیمانکاری پایان دهد و در عوض امنیت شغلی نیروی کار را تأمین و تضمین کند. بهعلاوه، این شرکت باید طرح طبقهبندی مشاغل را بهدرستی اجرا کند، مزدها را بهموقع پرداخت کند، و همهٔ کارگرانی را که ناعادلانه اخراج شدهاند به کار بازگرداند.
امیدواریم که دولت شما برای اطمینان از حل عادلانه و منصفانهٔ تعارض کنونی در کارخانهٔ آلومینیوم اراک (ایرالکو) اقدام فوری کند. این مداخله باید به بهبود چشمگیر شرایط کار بهویژه در حوزههای ایمنی و بهداشت کار، پرداخت مناسب و بهموقع مزدها، رعایت کامل حقوق کارگران برای آزادی تشکل و چانهزنی جمعی، حذف اشتغال ناپایدار (پراکندهکاری)، و پایان دادن به دخالت نهادهای امنیتی در روابط کار منجر شود.
مشتاقانه منتظر اقدام و پاسخ بیدرنگ شما هستم.
با احترام،
آتل هویی (Atle Høie)
دبیر کل