پنجشنبه ۲۷ شهریور ۱۴۰۴
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سالگرد درگذشت مهسا امینی هشدار داد که تغییر واقعی تنها با شناخت و بازبینی نقش فرد و جمع در بازتولید ساختارهای قدرت ممکن است. این مسیر از «ما شدن» میگذرد؛ ساختن جمعی توانمند که کرامت خود را بازپس گیرد و اجازه ندهد نیروهای خارجی یا جریانهای قدرتطلب حرکت آنها را مصادره کنند.
مهسا، زندگی و آزادی ما
در سالگرد درگذشت مهسا امینی، ما به یاد میآوریم که ساختارهای قدرت و حاکمیت نه پدیدههایی ماورایی که برآمده از کنشها، خیالها و انتخابهای انسانیاند. این ساختارها چه در مقام دولت و چه در شکلگیری روابط روزمره محصول عمل و مشارکت ما هستند و بدون شناخت نقش خویش در بازتولید آنها، راهی به سوی تغییر گشوده نمیشود. پیکر مهسا در تراژدی تلخش جمعی از ما را به هم پیوند داد و نامی تازه برای گروهی از «متهمان» ساخت؛ متهمانی که برخی گفتمانهای حقوق بشری یا سیاسی میکوشند ایشان را از بار این اتهام برهانند، گویی ما در رخداد سهمی نداشتهایم. اما اگر در پی درک و دگرگونی واقعیتیم، نخست باید مسئولیت موضعگیریها، سکوتها و اقدامات خویش را در بطن وضعیت بپذیریم.
مهسا بازمیگردد تا زمانی که سازوکارهایی را که به مرگ او انجامید نشناسیم و به پرسش نگیریم. این شناخت تنها با بازبینی ژرف در بنیادیترین انگارههای ما دربارهی سرکوب، حکومت و طبقه امکانپذیر است. امروز اگر خواهان آیندهای دیگر هستیم باید جایگاه خود را در بازتولید وضع موجود بازشناسیم. این مسیر از «ما شدن» میگذرد؛ از ساختن جمعی توانمند که بتواند حق و کرامت خویش را بازپس گیرد، بیآنکه اجازه دهد نیروهای خارجی یا اپوزیسیونهای قدرتطلب بر این حرکت سوار شوند.
خواست زندگی زمانی محقق میشود که آدمیان در حرکت جمعی، برای زیستی معنادار و تلاشی مشترک همراه شوند؛ و این مهم جز با پاسداشتِ نیازها و توانمندیهای یکدیگر تحققپذیر نیست.
یاد مهسا یادآور مسئولیتی است که تنها با همدلی، تفکر نقادانه و ساختن «ما»یی مشترک به ثمر خواهد نشست.
انجمن اسلامی دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان