Skip to content
ژوئن 1, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • حدود ۶هزار دانش‌آموز بلوچ مرزنشین در آستانهٔ ترک تحصیل
  • اجتماعی
  • ایران
  • خبرها

حدود ۶هزار دانش‌آموز بلوچ مرزنشین در آستانهٔ ترک تحصیل

سه‌شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴

به گزارش کمپین فعالین بلوچ، شهروندان از نوار مرزی بخش روتک در منطقهٔ ریگ ملک، مک سوخته، تهلاپ و انده خبر دادند که امسال نزدیک به ۶هزار دانش‌آموز بلوچ ناچار به ترک تحصیل هستند. علت اصلی این فاجعه انسانی وضع وخیم معیشت و اقتصاد خانواده‌هاست که مستقیماً با بسته شدن مرزها و ایجاد محدودیت‌های شدید بر معیشت شهروندان بلوچ در ارتباط است.

ده‌ها سال، و با سیاست‌های تبعیض‌آمیز حکومت اسلامی، مرزها تنها راه ارتزاق مردم بلوچ بوده‌اند. صدها هزار نفر در مناطق مرزی از طریق کار پُرمشقت سوخت‌بری، دادوستد کوچک، و فعالیت‌های مرزی زندگی را اداره می‌کردند. اما با سیاست‌های سرکوبگرانهٔ جمهوری اسلامی و به‌ویژه دخالت مستقیم سپاه پاسداران این راه معیشت به‌طور سیستماتیک مسدود شده است. سپاه نهادی است که با کنترل نظامی و ایجاد انحصار اقتصادی مردم بلوچ را به فقر مطلق کشانده است.

در این میان، استاندار بومی بلوچستان، که می‌باید نمایندهٔ خواست‌های مردم محلی باشد، عملاً به ابزار دست حکومت مرکزی و سپاه تبدیل شده است. او به‌جای دفاع از حقوق مردم محروم و پیگیری بازگشایی مرزها، با توجیهات امنیتی و وعده‌های توخالی، و اجرای طرح‌هایی که سود آن به جیب سپاه می‌رود فقط به ادامهٔ سیاست‌های «مرکز» کمک می‌کند.

از سوی دیگر، سران طوایف بلوچ نیز که می‌توانستند با آوردن فشار اجتماعی و سیاسی صدای مردم باشند در بسیاری از موارد با گرفتن امتیازهای شخصی به سکوت یا همراهی با حکومت روی آورده‌اند. این سکوت سنگین به قیمت قربانی شدن نسل آیندهٔ مردم بلوچ بوده است.

فقر و محرومیت در بلوچستان نه ناشی از ناتوانی مردم، بلکه نتیجهٔ مستقیم سیاست‌های تبعیض‌آمیز جمهوری اسلامی است. این حکومت ثروت‌های عظیم سرزمین بلوچستان– از معادن طلا و مس گرفته تا سواحل راهبردی– را در انحصار خودش گرفته و در عوض کوچک‌ترین حق زندگی و آموزش را از مردم محلی دریغ کرده است. انتقال آب دریای بلوچستان به استان‌های مرکزی، در حالی که مردم بلوچ تشنه می‌مانند، فقط یک نمونهٔ آشکار از این سیاست‌های ظالمانه است.

ترک تحصیل حدود ۶هزار دانش‌آموز در روتک فقط بخشی از یک فاجعهٔ گسترده‌تر است. فقر ساختاری، بسته شدن مرزها، و بی‌توجهی حکومت کودکان بلوچ را از ابتدایی‌ترین حق انسانی یعنی آموزش محروم کرده است. این روند به معنای تولید نسلی محروم، بی‌دفاع، و بدون فرصت رشد است، نسلی که آگاهانه و سیستماتیک به حاشیه رانده می‌شود تا چرخهٔ فقر و تبعیض همچنان ادامه یابد.

چاپ 🖨

Continue Reading

Previous: «زن، زندگی، آزادی» صدای امروز و فردای ماست
Next: «زن، زندگی، آزادی» بیانگر جنبشی علیه هرگونه تبعیض
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • در باره ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved