شنبه ۱ شهریور ۱۴۰۴
آیا میدانستید؟
ایران پس از پیوستن به مقاولهنامهٔ ۱۵۵ سازمان جهانی کار موظف است به تشکلهای مستقل کارگری اجازه بدهد که بر ایمنی کارگاهها نظارت کنند.
جمهوری اسلامی ایران از دو سال و نیم پیش بالاخره به مقاولهنامهٔ ۱۵۵ سازمان جهانی کار (ILO) و پروتکل الحاقی آن (پروتکل ۲۰۰۲) پیوست و آن را تصویب کرد.
پیوستن ایران به مقاولهنامهٔ ۱۵۵ به معنای تعهد رسمی کشور برای تقویت ایمنی و بهداشت کار است. دولت را به اصلاح قوانین، افزایش نظارت و مشارکت کارگران در تصمیمگیری، و گزارشدهی شفاف به ILO موظف میکند، برنامهای که اگر بهدرستی اجرا شود، میتواند میزان ایمنی کار در ایران را بهبود بخشد، یعنی موفقیت آن وابسته به ارادهٔ سیاسی و نظارت کارگران و تشکلهای مستقل خواهد بود.
این مقاولهنامه با عنوان ایمنی و بهداشت شغلی و محیط کار (۱۹۸۱) چند اصل کلیدی دارد.
با تصویب این مقاولهنامه، ایران متعهد شده است که:
▫️ قوانین ملی کار و آییننامههای ایمنی را بازنگری و تقویت کند.
▫️ یک «سیاست ملی ایمنی و بهداشت شغلی» با مشارکت تشکلهای کارگری و کارفرمایی تصویب کند.
▫️ بازرسیهای کار و بهداشت شغلی را توسعه دهد.
▫️ بودجه و نیروی انسانی کافی برای نظارت بر کارگاهها اختصاص دهد.
▫️ برنامههای آموزشی دربارهٔ ایمنی برای کارگران و کارفرمایان برگزار کند.
▫️ دانشگاهها و مراکز فنی و حرفهای باید آموزش بهداشت شغلی را تقویت کنند.
همچنین در بحث حق مشارکت کارگران:
🧩 کارگران باید بتوانند در کمیتههای ایمنی کارگاهها عضو شوند.
🧩 تشکلهای مستقل کارگری باید در سیاستگذاری ایمنی نقش داشته باشند.
مقاولهنامهٔ ۱۵۵ از ۷ فوریه ۲۰۲۳- یعنی ۱۸ بهمن ۱۴۰۱- برای ایران لازمالاجرا شده است و اکنون باید به ILO گزارش سالانه بدهد که چه اقداماتی برای اجرای این مقاولهنامه کرده است.
نقل از کانال تلگرامی پایگاه خبری و تحلیلی «داوطلب» دربارهٔ حقوق و مسائل صنفی کارگران