🔸در کشوری که قیمت اقلام اساسی هر روز بالا میرود و سیاستهای حمایتی تنها در بخشنامهها باقی میمانند، کارگر ایرانی با حقوق روزانهاش باید برای هر لقمهاش تصمیم بگیرد. تورم، دیگر فقط یک عدد در گزارشهای اقتصادی نیست؛ سایهای است که بر سفره خانوادهها افتاده و رنگ غذا را کمرنگتر کرده است.
🔸در سال ۱۴۰۴، حداقل دستمزد روزانه کارگران به ۳۴۶ هزار تومان رسیده؛ عددی که اگرچه نسبت به سال گذشته افزایش داشته، اما در برابر واقعیت بازار و قیمتهای امروز، همچنان ناچیز است. مجموع دریافتی ماهانه یک کارگر مجرد با یک سال سابقه، حدود ۱۳ میلیون و ۷۷۲ هزار تومان است و این رقم برای یک کارگر متأهل دارای یک فرزند، با در نظر گرفتن مزایایی همچون حق مسکن، بن خواربار، پایه سنوات و حق اولاد، به ۱۵ میلیون و ۳۱۲ هزار تومان میرسد.
🔸 اما تمام این محاسبات روی کاغذ است. در زندگی واقعی، آنچه مهم است توان خرید همین روزانه ۳۴۶ هزار تومان است؛ رقمی که باید پاسخگوی سفرهای باشد که هر روز کوچکتر میشود.مردمانی که زیر بار تورم، با سیبزمینی و نان، جای خالی برنج و گوشت را پُر میکنند.اقتصادی که قیمت لوبیا چیتی از نیم میلیون تومان گذشته و گوشت ران گوسفندی کیلویی یک میلیون تومان شده است، دیگر جایی برای تعارف باقی نمیگذارد./شهربورس
شنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۴