دوشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۴
به گزارش سازمان حقوق بشری ههنگاو، رزگار بابامیری، پژمان سلطانی، سوران قاسمی، کاوه صالحی و طیفور بابامیری، پنج متهم سیاسی کُرد اهل بوکان، به حکم دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام و در مجموع به ۷۵ سال زندان تعزیری محکوم شدند. شش نفر دیگر نیز در این پرونده به حبس محکوم شدهاند.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، طیفور سلیمی بابامیری، ۴۷ ساله، سوران قاسمی، ۲۸ ساله، پژمان سلطانی، ۳۰ ساله، کاوه صالحی، ۴۰ ساله و رزگار بابامیری، ۴۲ ساله در شعبهٔ اول دادگاه انقلاب ارومیه بابت اتهامهای «بغی» و «محاربه» به اعدام و بهاتهام «عضویت در گروههای تروریستی» هر کدام به ۱۵ سال حبس محکوم شدند.
سوران قاسمی و کاوه صالحی و پژمان سلطانی به سه بار اعدام، رزگار بابامیری به دو بار اعدام، و طیفور سلیمی بابامیری که هماکنون با وثیقهٔ پنج میلیاردی آزاد است به یک بار اعدام محکوم شده است.
حکم مذکور روز دوشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۴ رسماً به وکلای این افراد ابلاغ شده است.
پژمان سلطانی پیشتر در پروندهٔ دیگری در شعبهٔ یک دادگاه کیفری ویژهٔ نوجوانان استان آذربایجان غربی به اعدام محکوم شده بود.
همچنین، رزگار بیگزاده بابامیری و سوران قاسمی به اتهام «مباشرت در قتل» بهترتیب به ۱۵ و ١٠ سال و یک روز حبس تعزیری محکوم شدند. کاوه صالحی دیگر متهم این پرونده نیز از اتهامهای طرحشده تبرئه شد.
همزمان، جلسهٔ رسیدگی به اتهامهای پنج متهم سیاسی دیگر اهل بوکان به نامهای هیمن کرمانج، احمد مامزاده، ۶۵ ساله، ابوبکر مامزاده، ۵۳ ساله، جلیل مولودی و جوانمرد مام خسروی، ۵۰ ساله برگزار شده که احکام آنها را نیز ههنگاو منتشر خواهد کرد.
جوانمرد مام خسرو در تاریخ ۶ فروردین ۱۴۰۲، هیمن کرمانج روز ۲۹ فروردین، و رزگار بابامیری و جلیل مولودی نیز روز ٢٧ فروردین و احمد مامزاده، ابوبکر مامزاده، سوران قاسمی، پژمان سلطانی و کاوه صالحی روز ۲۶ فروردین همان سال بازداشت و به ارومیه منتقل شدند.
طیفور سلیمی بابامیری نیز اسفند ۱۴۰۴ بدون ارائهٔ حکم قضایی نیروهای امنیتی در بانه بازداشت شده بود.
این افراد چند ماه پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی» (ژن، ژیان، ئازادی) و در همین ارتباط بازداشت شدند و چند ماه ناپدید شده بودند که بعداً معلوم شد شکنجه و ناچار به اعتراف اجباری علیه خود شده بودند.