در فضای جنگ که همه به امنیت جانی خود فکر می کنند و دیگر مسایل به حاشیه رانده می شود، تصمیماتی که نشان از سودجویی است زندگی بخشی از انسانهای جامعه را مختل می کند که در هیاهوی اخبار جنگ و بعد از جنگ، گم می شود.
کارگران کارخانه فولاد سیادن معوقات مزدی از اردیبهشت دارند و اضافه کاریشان هم محاسبه نمی شود، قراردادهای ۱۵ روزه با کارگران کارخانه فرومنگنز ازنا، پرداخت نشدن معوقات کارگران افق جهان پارس سکوهای گازی، عقب افتادن دستمزدهای کارگران کارخانه کیش چوب هرمزگان، اخراج کارگران بومی کارخانه سرجین بافت زنجان، نامشخص بودن وضعیت کارگرانی که واحدهای تولیدیشان در اثر بمباران آسیب دیده اند بعضی از آنان ناجوانمردانه به بیمه بیکاری معرفی شده اند.
اینها منهای آن شرکت های کوچکی هستند که با اختلال اینترنت مجبور شده اند کارکنان خود را که زنان هستند اخراج می کنند.
این در عرصه کارفرمایی است. از چندی پیش وزیران منتخب سرمایه داران از تغییرات پیش نویس طرح مشاغل سخت و زیان آور و کم کردن لیست این مشاغل و همچنین حمله هدفمند گرانی توسط دلالان به سفره های مردم که با چشم پوشی از سوی دولت همراه است، کارگران را روبرو کرده اند. در کمتر از ۴ ماه پنیر از ۴۴ هزار تومان به ۷۹ هزار تومان رسیده است.
کارفرمایان و دلالان همگی جنگ را بهانه حمله به کار و سفره های مردم کرده اند اما به یاد نمی آورند که بیش از ۳۰ سال است که سودهای خوبی برده اند و اگر چند روزی کمتر سود ببرند هیچ کجای این دنیا خراب نخواهد شد.
البته در کشوری که وزیرش برای ۵ روز گشت و گذار در کیش چند میلیارد هزینه می کند و مجلس و اتاق بازرگانی اش ورود خودروی لامبورگینی ۵۴ میلیارد تومانی به ایران را مجوز می دهند چگونه می توان انتظار داشت به فکر مردم فرودست و طبقه زحمتکش باشند.
خنده دارتر از همه نشست فریبکارانه وزیرکار برای حفظ قدرت خرید طبقات فرودست در حالی انجام می شود که جناب شان آن بامبول بازی را در مورد حداقل دستمزد در آوردند. وزیر کار نمی خواهد نشست های بی نتیجه بگذارد، کافیست بازرسان وزارت کار را موظف کنند به قانون عمل کرده و اجازه ندهند هیچ کارفرمایی دستمزدهای کارگران را برای یک روز عقب بیاندازند و بازرسان سازمان تامین اجتماعی طبق قانون، نظارت سفت و سخت بر بیمه نمودن کارگران و همچنین اخذ بیمه طبق دریافتی کارگر در پروژه های نفت و گاز و نیروگاهی بکنند.
قانون تنها موضوعی است که نه وزیرکار و نه کارفرمایان به آن اعتنا ندارند و از وظایف قانونی خود به عمد قصور می ورزند.
تنها سندیکاهای کارگری سنگر مطمئن زحمتکشان برای دستیابی به حقوق انسانی مان است. به سندیکاهای کارگری پیوسته و در هر واحد تولیدی سندیکای کارگری ایجاد کنیم.
سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران یار و یاور همه زحمتکشانی است که برای دستیابی به حقوق کارگری خود آستین همت بالا زده اند.
مازیار گیلانی نژاد عضو سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
۱۰ تیرماه ۱۴۰۴