با سلام خدمت همکاران محترم
در حالی که کشور در عرصه سیاسی و نظامی درگیر جنگ بود، ما کارگران با ستون پنجم این دشمن خبیث، یعنی بانک ملی و مدیران داخلی، درگیر بودیم. مدیریتی که در بدترین شرایط ممکن بهجای همراهی، با رفتارهایی غیرمسئولانه و پرسشبرانگیز، فشار را بر دوش کارگر مضاعف کرده است.
در حالیکه مبلغ بیمه بهصورت ماهانه از حقوق کارگران کسر میشود، از دیماه سال گذشته تاکنون، مبالغ مربوط به بیمه تکمیلی پرداخت نشده است. این بیتدبیری، خانوادههای پرسنل را در برابر بیماری و بحرانهای درمانی، بیپناه گذاشته است.
از سوی دیگر، شاهد تعطیلیهای پیدرپی و بیدلیل شرکت در روزهای اخیر بودهایم. همانطور که مشاهده شد، پس از پرداخت بخش دوم حقوق کارشناسان و مدیران، ناگهان و در همان شرایط جنگی و کمبود انرژی، شرکت دوباره فعال شد! این موضوع بهوضوح نشان میدهد که تعطیلیها ابزاری برای خفهکردن صدای اعتراض کارگران نسبت به پرداختهای ناعادلانه بوده است، نه یک تصمیم فنی یا ایمنی.
همچنین، دستکاری در فیشهای حقوقی پرسنل با هدف کاهش حقوق نیز اتفاق افتاده است. این اقدام با توجیه اجرای “دستورالعمل بیمه” انجام شده، حال آنکه اگر چنین دستورالعملی وجود دارد، چرا هیچ اطلاعرسانی رسمی انجام نشده است؟ واحد روابط عمومی شرکت – که این روزها بیشتر به “روابط متوفیات” شبیه است تا یک نهاد شفاف و پاسخگو – در برابر این مسائل سکوت اختیار کرده و ترجیح داده همچنان فقط تسلیت بگوید تا روشنگری کند.
افزون بر اینها، موضوع پرداخت هزینه غذا در ایام تعطیل نیز به فهرست بیعدالتیها اضافه شده است. در حالی که پیمانکار آشپزخانه به ازای هر پرس غذا، حدود ۱۵۰ هزار تومان از شرکت دریافت میکند، برای کارگری که در ایام تعطیل سرِ کار آمد و رستوران هم تعطیل بود، پرس غذا ۶۰ هزار تومان حساب شده است. اکنون باید از مسئولین شرکت پرسید: بر چه اساسی هر پرس غذا را ۶۰ هزار تومان محاسبه کردهاید؟ و در این شرایط اقتصادی، با این مبلغ چه غذایی میتوان تهیه کرد؟ این رفتار نه صرفهجویی است و نه حسابوکتاب، بلکه بیاحترامی به شأن کارگر و بازی با سفره اوست.
آنچه از مجموع این شواهد برمیآید، آن است که افرادی که امروز مدیریت این شرکت را در اختیار دارند، بههمراه مسئولان بانک ملی، اگر عامل مستقیم دشمنان این ملت نباشند، رفتارشان دستکمی از آنها ندارد. ایجاد نارضایتی هدفمند، فشار روانی و اقتصادی، و سوق دادن کارگر به خیابان در این شرایط بحرانی، شگردی است برای کسب امتیاز از میان دود و ویرانی.
ما این زنگ خطر را به صراحت به مسئولان نظارتی و امنیتی کشور اعلام میکنیم:
پیش از آنکه کارد به استخوان برسد، پیش از آنکه فریاد خشمِ کارگر از کنترل خارج شود، بهجای خاموشکردن صدای مطالبهگری، دست عناصر نالایق، ناپاک و ناتوان را از این مجموعه کوتاه کنید.
ما بر سنگر تولید ایستادهایم، اما تحمل خیانت از پشت جبهه را تا ابد نداریم.
یکشنبه ۸ تیر۱۴۰۴