UNHCR@
دوشنبه ۹ تیر ۱۴۰۴
در مجموع بیش از ۱٫۲میلیون افغانستانی در سال ۲۰۲۵ از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند یا مجبور به بازگشت شدهاند که اوضاع وخیم داخل افغانستان را بدتر کرده است. در ماه آوریل ۲۰۲۵، بیش از ۲۸۰هزار افغانستانی زیر فشار قرار گرفتند تا به افغانستان بازگردند، یا از پاکستان و ایران اخراج شدند. بسیاری از آنها دست خالی وارد افغانستان شدند و برای از سرگیری زندگیشان به کمک فوری نیاز دارند.
لیندا سارنگ – اندیشهٔ نو: بر اساس بیانیهٔ مطبوعاتی روز شنبه ۲۸ ژوئن ۲۰۲۵ (۷ تیر ۱۴۰۴) کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای امور پناهندگان، این کمیساریا اعلام کرد که شاهد افزایش چشمگیر شمار افغانستانیهایی است که در شرایطی نامساعد از ایران به افغانستان بازمیگردند. این نهاد سازمان ملل متحد هشدار داد که بازگشت این پناهندگان در مقیاس گسترده میتواند اوضاع ناپایدار در افغانستان را بیثبات کند.
از زمانی که مهلت دولت ایران برای بازگشت افغانستانیها تعیین کرده بود (۲۰ مارس ۲۰۲۵ / ۳۰ اسفند ۱۴۰۳) تا کنون بیش از ۶۴۰,۰۰۰ افغانستانی از ایران بازگشتهاند. بیش از ۳۶۶,۰۰۰ نفر، از جمله پناهندگان و افرادی که شرایطی مشابه با پناهندگی دارند، اخراج شدهاند.
بیشترین افزایش در روز ۲۶ ژوئن (۵ تیر) بود که حدود ۳۶,۱۰۰ افغانستانی فقط در یک روز به افغانستان بازگشتند. شمار بازگشتهای روزانه از ۱۳ ژوئن (۲۳ خرداد) همچنان رو به افزایش است.
عرفات جمال، نمایندهٔ کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در کابل، گفت: «من تازه از مرز بین ایران و افغانستان برگشتم، جایی که هزاران افغانستانی در شرایطی نامطلوب دارند به افغانستان بازمیگردند.»
«خانوادههای افغانستانی بار دیگر دارند بُنهکن و آواره میشوند. این خانوادهها با وسایلی ناچیز، خسته، گرسنه، و در ترس از آنچه در کشوری در انتظارشان است که بسیاری از آنها تا کنون حتی پا به آن نگذاشتهاند، به افغانستان میرسند. زنان و دختران بهویژه نگراناند، زیرا از محدودیت آزادی رفتوآمد و حقوق بنیادی مانند آموزش و اشتغال [در افغانستان] در هراساند.»
در مجموع بیش از ۱٫۲میلیون افغانستانی در سال ۲۰۲۵ از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند یا مجبور به بازگشت شدهاند که اوضاع وخیم داخل افغانستان را بدتر کرده است. در ماه آوریل ۲۰۲۵، بیش از ۲۸۰هزار افغانستانی زیر فشار قرار گرفتند تا به افغانستان بازگردند، یا از پاکستان و ایران اخراج شدند. بسیاری از آنها دست خالی وارد افغانستان شدند و برای از سرگیری زندگیشان به کمک فوری نیاز دارند.
سازمان ملل متحد تخمین میزند که بیش از نیمی از جمعیت افغانستان به کمکهای انساندوستانه متکیاند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای امور پناهندگان هشدار داده است که کاهش حمایتهای بینالمللی بحرانهای پیچیده و چندجانبه در افغانستان را وخیمتر میکند.
عرفات جمال میگوید: «باید سریع عمل کنیم. ما از جامعهٔ جهانی میخواهیم که به ما کمک کند، نهفقط با تأمین کمکهای اضطراری، بلکه با حمایت بلندمدت. تخصیص بودجه برای ادغام مجدد و پایدار [این پناهندگان در افغانستان] برای جلوگیری از چرخههای بیثباتی و آوارگی ضروری است.»
کمیساریا همچنان به دولتهای منطقه یادآوری میکند که بازگشت به افغانستان باید داوطلبانه، ایمن، و با حفظ کرامت انسانی باشد. اجبار یا فشار بر افغانستانیها برای بازگشت دوامپذیر نیست و میتواند منطقه و فراتر از آن را بیثبات کند.
کمیساریا با هماهنگی نزدیک با آژانسها و نهادهای خواهر سازمان ملل متحد برای پذیرش و کمک به بازگشتکنندگان میکوشد و برای کمک به مردم و جوامع [میزبان] حمایتهای فوری و بلندمدت از آنها میکند.
کمیساریا و نهادهای همیار خواستار بودجهٔ فوری و کلان برای اطمینان از ادغام مجدد و پایدار پناهندگان [در کشور مقصد] و جلوگیری از آوارگی متناوب آنها در داخل کشور مقصد و فرای مرزهای آن هستند. امسال (۲۰۲۵) تا کنون فقط ۲۳درصد از بودجهٔ مورد نیاز کمیساریا برای رسیدگی اوضاع افغانستان تأمین شده است.