پزشکان بدون مرز در حال درمان جوانی ۱۷ ساله که در مرکز توزیع کمک تیر خورده است. عکس: Palestine 2025 © Nour Alsaqqa/MSF
این نحوهٔ توزیع در واقع کشتاری است که زیر پوشش کمکرسانی انساندوستانه صورت میگیرد و باید فوری برچیده شود. این کار باید به سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بینالمللی سپرده نشود، نه به شرکتهای پیمانکار خصوصی
نیما حیدری – اندیشهٔ نو: نهاد «پزشکان بدون مرز» در گزارشی که روز جمعه ۶ تیر (۲۷ ژوئن) منتشر کرد به کشتار فلسطینیها در محل تجمع و صفهای دریافت کمکهای غذایی در غزه اعتراض کرد. این نهاد بینالمللی خواهان پایان دادن به کار سازمان بهاصطلاح «صندوق انساندوستانهٔ غزه» (GHF) شد که شرکتی خصوصی (آمریکایی) و پیمانکار دولت اسرائیل برای توزیع مواد غذایی اسرائیل و آمریکا در غزه است. این شرکت خصوصی کارش را حدود یک ماه پیش آغاز کرد.
به گزارش هاآرتص، نیروهای اسرائیلی در در محلهای تجمع فلسطینیها برای دریافت غذایی که پیمانکار خصوصی توزیع میکند به فلسطینیها تیراندازی میکنند. فلسطینیها اغلب مجبورند بین گرسنگی یا به خطر انداختن جانشان برای دریافت کمکهایی ناچیز یکی را انتخاب کنند.
تیمهای پزشکی وابسته به پزشکان بدون مرز متوجه افزایش چشمگیر شمار زخمیهای گلولهخورده در داخل و اطراف مراکز توزیع کمکها شدهاند.
آیتور زابالگوگیازکوآ، هماهنگکنندهٔ اضطراری پزشکان بدون مرز در غزه، میگوید: «اگر مردم زودتر برسند و به ایستهای بازرسی نزدیک شوند، به آنها تیراندازی میشود. اگر بهموقع برسند، اما جمعیت بیش از حد باشد و از روی تپهها و سیمها بپرند، باز هم مورد اصابت گلوله قرار میگیرند. اگر دیر برسند، اصلاً نباید بیایند جلو، چون حالا این مرکز “منطقهٔ تخلیهشده” یا تعطیل است، پس باز هم به آنها شلیک میشود.»
با گذشت بیش از بیست ماه از جنگ و چند ماه محاصرهٔ تقریباً کامل، فلسطینیها نیاز زیادی به غذا و دارو و… دارند.
نحوه توزیع کمکها از طریق شرکت خصوصی پیمانکار (GHF) طوری است که هزاران فلسطینی مجبورند مسافتهای طولانی را پیاده طی کنند تا به چهار محل توزیع برسند و تازه آنجا برای دریافت کمک جانشان به خطر میافتد.
دسترسی به این مراکز توزیع بهویژه برای زنان، کودکان، سالمندان، و افراد دارای معلولیت دشوار است. بهعلاوه، بر اثر تیراندازی عمدی نیروهای اسرائیلی تا کنون بیش از ۵۰۰ نفر در تلاش برای تهیه غذا و دارو و دیگر مواد مورد نیاز کشته و نزدیک به ۴,۰۰۰ نفر زخمی شدهاند.
آیتور زابالگوگیزکوآ، هماهنگکننده اضطراری پزشکان بدون مرز در غزه میگوید: «چهار مرکز توزیع- که همگی در مناطقی زیر نظارت کامل نیروهای اسرائیلی قرار دارند- به اندازهٔ زمین فوتبالاند که با ایستهای دیدهبانی، تپههای خاکی، و سیم خاردار آنها را احاطه کرده است.»
«فقط از راه ورودی حصارکشیشده میشود وارد محل توزیع یا از آن خارج شد. کارکنان GHF پالتها و جعبههای غذا را رها میکنند و حصارها را باز میکنند و به هزاران نفر اجازه میدهند تا یکباره تا آخرین دانه برنج با هم بجنگند.»
این نحوهٔ توزیع در واقع کشتاری است که زیر پوشش کمکرسانی انساندوستانه صورت میگیرد و باید فوری برچیده شود.
پزشکان بدون مرز میگویند کمکها را نباید طرف متخاصم برای پیشبرد هدفهای نظامیاش در دست بگیرد. اسرائیل و متحدانش باید محاصرهٔ برای رسیدن غذا، سوخت، نیازهای پزشکی، و کمکهای انساندوستانه را بردارند و کار کمکرسانی را به سازمان ملل متحد و دیگر نهادها بینالمللی معتبر بسپارند.
این کمک نیست – تلهٔ مرگ است
به نوشتهٔ پزشکان بدون مرز، در بیمارستان صحرایی پزشکان بدون مرز در دیرالبلح، شمار بیماران زخمیشده بر اثر تیراندازی مستقیم نیروهای اسرائیلی در هفتهٔ ۸ ژوئن نسبت به هفتهٔ پیش از آن ۱۹۰درصد افزایش یافت. حتی بیمارستانهایی که هنوز در نوار غزه کار میکنند برای رسیدگی به چنین تعداد زیادی از بیماران ترومایی که هر روز اتاقهای اورژانس را پر میکنند مشکل دارند.
هانی ابو سعود، در مرکز مراقبتهای اولیهٔ پزشکی المواسی، میگوید: «خیلیها مستقیم مورد اصابت گلوله قرار گرفتهاند. این کمک نیست- تلهٔ مرگ است. میخواهند ما را یکییکی بکشند. ما گرسنه بودیم، فقط میخواستیم به فرزندانمان غذا بدهیم. چه کار دیگری میتوانم بکنم؟ قیمت یک کیسه عدس حدود ۳۰ تا ۴۰ شِکِل [۷ تا ۱۲ دلار] است. ما چنین پولی نداریم. مرگ ارزانتر از زندگی شده است.»