پنجشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۴
به کسانی که از تهاجم اسرائیل یا هر نیروی بیگانهٔ دیگری به ایران حمایت کرده تصوّر میکنند به یاری قدرتهای خارجی میتوانند در این سرزمین بر اریکهٔ قدرت بنشینند یادآوری کنیم که بدانند ملّت ایران، پس از تحمّل این همه صدمات طی دههها وپس از کسب تجربیاتی گرانبها و پربار، برای آیندهٔ ایران به چیزی کمتر از دموکراسی و استقلال و نظام جمهوریِ متکی به آرای ملّت و حفظ تمامیت ارضی تن نخواهدداد
به گزارش پایگاه خبری ملی-مذهبی، پانصد تن از فعالان سیاسی، مدنی، و اجتماعی ایران بیانیهای در محکومیت تجاوز نظامی اسرائیل به ایران منتشر کردند که متن کامل آن را در ادامه میخوانید.
بهنام هستیبخش
دفاع از موجودیت و کیان کشور وظیفه همه نیروهای ملّی و مردمی است.
بامداد جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ دولت اشغالگر، نسلکش، نژادپرست، و دست راستی افراطی اسرائیل بمباران شهرها و زیرساختهای هستهای، نظامی (و حتی بخشهای مدنی و مسکونی، مراکز تحقیقاتی و صنعتی و منابع سوخت) ایران را آغاز کرد که تا کنون صدها تن از غیرنظامیان، خانوادهها، و حافظان کیان و استقلال وطن را مجروح کرده و به شهادت رسانده است.
این تجاوز آشکار، با حمایت آمریکا (و برخی کشورهای اروپایی) در گرماگرم مذاکرات هستهای، نشان از سیاست فریبکارانهٔ دولت آمریکا و پشتیبانی آشکار از نقش «نیابتی» اسرائیل در تحقق طرحهای توسعهطلبانه و اشغالگرانهٔ منطقهای او دارد. اقدامات نظامی اسرائیل در غزه، سوریه، لبنان، و یمن نشاندهندهٔ یک الگوی مستمر از یکجانبهگرایی نظامی اسرائیل است و اینکه چنین حملاتی علیه ایران درست در میانهٔ روند مذاکرات برای یافتن راهحلی دیپلماتیک و مسالمتآمیز دربارهٔ برنامهٔ هستهای ایران انجام میشود، آن را از لحاظ اخلاقی بهمراتب نفرتانگیزتر و مغایر با اصول بینالمللی میسازد و بدون تردید کشور ما نیز بر اساس مادهٔ ۵۱ منشور سازمان ملل متحد حق دفاع مشروع از خویش را دارد.
به اقتضای چنین شرايطی، ايران بهنحوی اجتنابناپذیر از مدّتها قبل میبایست با برساختن زير ساختهای دفاعی قوی و رفع امكان هرگونه نفوذ، و حفظ اطلاعات و امنيت عمومی، در هر دو سطح بینالمللی و داخلی، استراتژیهای مشخصی را دنبال میکرد:
۱. در سطح بینالمللی، با حسن تدبير و از كف ندادن فرصتهای تاريخی، بهنفع مفاهمهٔ جهانی و ديپلماتیک و طرح سياستهای غيرافراطی و مشروع، بهويژه دربارهٔ برچيدن سلاحهای كشتارجمعی در منطقه و تأكيد بر حق برپایی وشناسایی كشور فلسطين ورفع اشغال كليهٔ سرزمينهای اشغالی اقدام میکرد.
۲. درسطح داخلی، با شناسایی و رعايت حقوق و آزادیهای بشری و شهروندی مصرّح در قانون اساسی، كه پايه و اساس اتحاد و همبستگی ملّی برای مقابله با تهاجم وحشيانهٔ دشمن است، بر زخمهای کهنه همهٔ سالهای گذشته اندکی التیام میبخشید.
اکنون که ایرانِ عزیزتر از جان ما در معرض یکی از خطرناکترین تهدیدهای تاریخ معاصر خود قرار دارد، این اقدامات ضروری بهنظر میرسد:
۱. لازم است با انعطاف در مسئلهٔ غنیسازی و مهارت در مانورهای دیپلماتیک و بهرهگیری از مجاری بینالمللی، برای پایانبخشی به این جنگ خانمانسوز اقدام شود تا بیش از این بر مُلک و ملّت هزینهها و خسارتهای جانی، مالی، و روانی تحمیل نشود.
۲. با آزادی محصوران و زندانیان سیاسی و عقیدتی و تأمین آزادیهای سیاسی و مطبوعاتی، حفرههای نفوذ بیگانگان به افکار عمومی مسدود گردد.
۳. بهمنظور بهبود وضع اقتصادی و معیشتی و ایجاد همبستگی ملّی، نقدینگی و منابع سرشار خزانهٔ غیررسمی که در مجموعهٔ نهادهای خاص و مشخّصی انباشتهشده (بخش عمومی غیردولتی) و غیرقابل نظارت نیز هستند، به خزانهٔ رسمی دولت انتقال یابد.
با وجود همهٔ نارساییها، در این نکته تردیدی نیست که در این شرایط سرنوشتساز، برنتافتن تجاوز خارجی و تأمین همبستگی ملّی و همگراییِ کلیّه نیروهای مردمی و نهادهای مردمبنیاد برای دفاع از کیان، موجودیت، و تمامیت کشور و مصالح عمومی مردم وظیفهٔ اخلاقی همهٔ کنشگران صنفی، مدنی، اجتماعی، و سیاسیِ ملّی و مردمی است.
امّا در این میان ضروری است «به کسانی که از تهاجم اسرائیل یا هر نیروی بیگانهٔ دیگری به ایران حمایت کرده تصوّر میکنند به یاری قدرتهای خارجی میتوانند در این سرزمین بر اریکهٔ قدرت بنشینند یادآوری کنیم که بدانند ملّت ایران، پس از تحمّل این همه صدمات طی دههها و پس از کسب تجربیاتی گرانبها و پربار، برای آیندهٔ ایران به چیزی کمتر از دموکراسی و استقلال و نظام جمهوریِ متکی به آرای ملّت و حفظ تمامیت ارضی تن نخواهد داد».
فهرست امضاکنندگان را در اینجا ببینید.