۲۱ خرداد ۱۴۰۴
قتل الهه و صدها زن و دختر دیگر نتیجهٔ عملکرد تفکریست که بهجای حمایت از حقوق زنان، آنان را در معرض خشونتهای جسمی و روانی قرار میدهد.
حادثهٔ تلخ قتل الهه حسیننژاد و نیز خبر هولناک تجاوز تعدادی از ورزشکاران ایرانی به یکی از دختران کرهای افکار عمومی را جریحهدار کرده است. این وقایع صرفاً حوادث فردی و اتفاقی نیستند، بلکه بازتابی از ساختارهای عمیقاً ناکارآمد، نابرابر، و زنستیز در جامعهٔ ما هستند.
وقتی امنیت جانی و روانی شهروندان، بهویژه زنان، در جامعه تأمین نمیشود، وقتی قوانین موجود یا ناکافیاند یا اجرا نمیشوند، و وقتی برخی مسئولان به جای تلاش برای تضمین عدالت و امنیت، اولویت را به کنترل پوشش و رفتار زنان میدهند، طبیعی است که خشونتهای بیشمار، قتلها، و تجاوزها هر روز بر شمارشان افزوده شود.
پنهانکاری و سرپوش گذاشتن بر این فجایع به بهانهٔ حفظ آبرو و نمایش امنیت نهتنها مشکلی را حل نمیکند، بلکه موجب تشدید بحران اعتماد عمومی و رواج فضای ناامنی میشود.
قتل الهه و صدها زن و دختر دیگر نتیجهٔ عملکرد تفکریست که بهجای حمایت از حقوق زنان، آنان را در معرض خشونتهای جسمی و روانی قرار میدهد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن درخواست رسیدگی فوری، شفاف، و قاطع به این پروندهها، خواهان قوانینی بازدارنده، حمایتکننده، و عادلانهای است که بتواند جلوی تکرار این فجایع را بگیرد.
مسئولان باید بدانند که امنیت و عدالت پیششرط توسعه و پیشرفت واقعی جامعه است. به باور ما، تا وقتی که خانوادهها نگران امنیت فرزندانشان باشند و جامعه در ترس و ناامنی دستوپا بزند، هر تلاش دیگری بیثمر خواهد بود.
ما خواهان جامعهای هستیم که در آن زنان و دختران با آرامش و عزت زندگی کنند و هیچکس جرئت نکند به جسم و جان آنان تجاوز کند. جامعه نیازمند دستگاه قضایی مستقل و مجریان دلسوزی است که بدون تبعیض و ترس با مرتکبان این جنایات برخورد کنند.
ما از همهٔ آحاد جامعه میخواهیم که در برابر هرگونه خشونت، بیعدالتی، و ظلم سکوت نکنند و با همبستگی و صدای واحد به ساختن جامعهای امنتر و انسانیتر کمک کنند.