بیانیه‌ی جمعی از دانشجویان دانشکدگان هنرهای زیبا

مرا ببخش که حنجره‌ام خونی است!
چرا که خروس‌های قبیله مغلوبم را،
در آستان سرخ سحر بریده‌اند!

در بخشی از این بیانیه آمده است:
خاموشی، برهان فراموشی نیست. فراموش نمی کنیم همه ی آن بی‌حرمتی و بی‌احترامی که کردید. بی‌حرمتی و بی‌احترامی به زن، دختر، دانشجو، انسان و جایگاه آن‌ها. فراموش نمی‌کنیم. همه ی آن قتل‌هایی را که شبهایمان را با گریستن برای آن‌ها گذراندیم، گرچه که خاموش ماندیم. قتل آزادیمان، قتل زندگیمان، قتل خواهران و برادرانمان، قتل همنوعانمان، قتل صداهایی که فریاد آزادی سر می دادند، قتل سازهایی که باب میلتان نمی‌نواختند، قتل آرزوها و آرمان‌هایی که گمان می‌کردید از یاد خواهیم برد. هرگز فراموش نکنید که سکوت نخواهیم کرد، عقب نشینی نخواهیم کرد، فراموش نخواهیم کرد.