به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، ٢٣ دیماه ۱۴۰۰ از ساعت ۱۰ صبح طبق فراخوان شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، آموزگاران در مقابل مجلس دست به تجمع و اعتراض زدند. نیروهای انتظامی و پلیس سیاسی در پیاده رو ها بطور منظم ایستاده بودند. بیشتر آموزگاران یک خودکار به عنوان اعتراض در دستان خود به حالت مشت گرفته و شعار می دادند: معلم داد بزن/ حق تو فریاد بزن – فریاد،فریاد/ از این همه بیداد – وزیر بی کفایت/ استعفا، استعفا – معلم زندانی/آزاد باید گردد و با انتقاد از همکارانی که در این تجمع حضور نداشتند، شعار میدادند: همکار بی تفاوت/بپاخیز،بپاخیز
تجمع معلمان در تهران نسبت به تجمعات گذشته که پلیس با آن برخورد خشن داشت را کنار گذاشته بود و به ظاهر این نوع برخورد، از تجمع اعتراضی چند روز قبل کارکنان قوه قضائیه در مقابل مجلس حضور داشتند بوجود آمده بود. یکی از سخنرانان فرهنگی هم در قسمتی از صحبت های خود به آن اشاره کرد، اینکه در تجمع آنها شعارها خیلی تندتر از تجمع ما بوده… در این تجمع بیشترین زمان سخنرانی مربوط به آقای داودی از فرهنگیان با حدود ۲۵ سال سابقه، که با سخنان خود حضار را به وجد می آورد و معترضان با شعارها و کف زدن ها سخنان ایشان را تایید میکردند.
یکی از سخنران ها هم آقای ناصر آقاجری بازنشسته پروژه ای بود که تقریبا در چند دقیقه پایانی سخنان تندی در باره بندهای قانون اساسی و صندوق بین الملل پول که ایران هم عضو آن است ایراد کرد. ایشان این دولت را ناکارآمد و به نوعی بی کفایت خطاب کردند و بطور صریح بیان کردند:« این آقایان قادر نیستند مملکت را اداره کنند. و تعدیل ساختاری و خصوصی سازی را جایگزین قانون اساسی کردند» و در پایان، خواستار بازگشت به قانون اساسی شدند.
جمعی از اعضای سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران نیز در همبستگی با آموزگاران در این تجمع حضور داشتند.